Babai i Muazit të vogël, që është në burgun turk së bashku me nënën e tij : Djali im nuk më njihte

Në periudhën pas tentimit për grusht shtet në Turqi në 2016, qeveria turke ka arrestuar dhe burgosur qindra mijëra njerëz të pafajshëm për shkak të pjesëmarrjes në lëvizjen Gylen. Më shumë se 50 mijë janë burgosur, mesin e të cilëve 30 femra dhe mijëra fëmijë është vetëm një bilanc i pashembullt i ngjarjeve pas periudhës së gjendjes së jashtëzakonshme, të cilën qeveria turke e shpalli pas grusht shtetit.

Muazi i vogël i cili që nëntë muaj është në burg në qytetin turk Mersin është vetëm një nga qindra fëmijë të vegjël të cilët gjenden në burg së bashku me nënat e tyre, Muaz në burg është së bashku me nënën e tij Nurhan Bahadir e cila padrejtësisht është arrestuar për shkak të pjesëmarrjes në lëvizjen Gylen.

Baba i Muazit që ka vetëm 11 muaj, Levent Bahadir përmes letrës deri te portal i pavarur Bold Media e përshkruan ndjenjën e tij nga vizita e fundit  te bashkëshortja e tij dhe djali i vogël. Në letrën ai thekson se kjo është vizita e katër q ëi bën bashkëshortes dhe djalit të vogël.

Çfarë bëjnë të 90 foshnja në burg në këtë vapë

Pas disa orëve udhëtimi me aeroplan më në fund arrita në qytetin Adana ku  ë këtë pjesë të vitit temperaturat janë shumë të larta.

Çfarë bëjnë në këto temperature ata që janë në burg ? Ku fshihen në këto ditë të nxehta përvëluese “ A fëmijët e vegjël ? Çfarë bëjnë ata ? A Muazi im ? kush e din se si gjenden në këto temperature ?

Me këto mendime zbrita nga aeroplani dhe u drejtova kah Tarusu, burgu ku gjenden bashkëshortja dhe fëmijët.

Arrita që shumë shpejt të gjejë  një vend strehim, sepse vizita ishte të nesërmen në 10:00. Minutat madje as sekondat nuk po kalonin

Përfundimisht arriti koha kur dëshirës sime  që ti shoh të dashurit e mijë do ti vije fundi.

U drejtova nga burgu,erdhi koha e vizitës. Rreth 45 minuta prisja me padurim që të vijë koha kur nga dera do të hyjë bashkëshortja ime dhe Muazi im djali. Të gjithë të pranishmit në sallon për vizita me padurim prisnin.. Të lumtur sepse do ti shihnin të dashurit e tyre.

Dhe më në fund u shfaq bashkëshortja ime dhe djali im

O Zot ky është qyteti kryesor i lumturisë

Nuk isha dëshmitar në dhëmbët e parë të djalit tim e as kur i ka bërë hapat e parë. Sa ishte rritur djali im. U përpoqa që ta përqafoja, duke qarë u ngjit për nënën e tij të ulemi, le të mësohet me ty, sërish do ta provojmë u përpoq që të më ngushëllojë bashkëshortja ime.

Në atë moment bota ime u rrokullis, Djali im nuk më njihte me sytë të lodhur u ula në tavolinë.

Ngushëllonim veten se kjo së shpejti do të kalojë.  Djali im nuk dëshironte që ta merrte lëpirësen nga duart e mia, por ata e bëri nga duart e nënës së tij. Por, në shenjë mos falënderimi lejonte që ta përqafoj pa ndërprerë .

“.

Please publish modules in offcanvas position.