Müşeref İseini; “Başımı Koyacak Bir Evim Vardı, Artık O da Yok..”

Müşeref İseini; “Başımı Koyacak Bir Evim Vardı, Artık O da Yok..”

Hasanbeg'de yaşanan sel felaketinde çok sayıda insan hayatını kaybederken, evleri zarar gören halkın büyük bir bölümü akrabalarının veya komşularının yanlarına yerleşmek zorunda kaldı.

Hasanbeg bölgesinde büyük çapta tahribat gören evlerden birinde yaşayan Müşeref İseini’yi ziyaret ettik. Evi adeta yaşanmaz hale gelen Müşeref İseini, uğradıkları zararın boyutunu ve yaşadığı çaresizliği bizimle paylaştı.

Müşerref İseini, “Büyük bir şok yaşadık. Evimiz tamamen kullanılamaz hale geldi. Temizlik çalışmaları da yavaş ilerliyor. Hava sıcaklığının artması nedeniyle çevreye kötü kokular yayılmaya başladı. Çok zor durumdayız.” şeklinde konuşuyor.

Kendinizden bahsedebilir misiniz?

Ben Hasanbeg bölgesinde iki oğlum ve bir gelinimle birlikte yaşamaktayım. Aslen Prizren'den buraya gelmiş bir aileyiz. 43 yıldır burada yaşıyorum. Geçen yıl eşimi kaybettim. Kendisi 11 yıldır hastaydı. Maddi durumumuz çok iyi değildi zaten. Bu yaşanan sel felaketinden sonra başımızı sokacağımız bir evimiz bile kalmadı. Çok zor durumda kaldık. Ama yine de can kaybımızın olmaması, çocuklarımızı sulardan kurtarabilmemiz tek tesellimiz oldu.

Sel felaketi nasıl yaşandı?

Yoğun bir yağış ve gök gürültüsü vardı. Evde gelinim, kızım, damadım ve 5 torunum ile birlikte oturuyorduk. Aniden eve su gelmeye başladı. Toprak altından ve su giderlerinden sular girmeye başlayınca panikleyerek çocukları kurtarmaya çalıştık. 5 çocukla birlikte nasıl kurtulduğumuzu tam olarak hatırlamıyoruz. İlk önce komşunun duvarından çocukları bahçeye attık, sonra da biz duvardan tırmanarak komşunun evine ancak girebildik. Sular bir buçuk metreyi geçiyordu. Duvardan atladığımız sırada evde olan kızım ve damadım yaralandı. Komşumun da ilk katı sular içinde kalmıştı. Çocukları kucağımızda ikinci kata götürdük. O şok anında yaşananları tam olarak hatırlamıyorum. Gerçekten canımızı çok zor kurtardık. Allah bir daha böyle bir acıyı kimseye yaşatmasın.

Evinizde ne kadar maddi hasarınız var?

Önümüzdeki ev bizim evin yıkılması engelledi. Ama her şeyimiz gitti. Hiçbir eşyamız kalmadı. Evin içi çamurla doldu. Geçen yıl kıt imkanlarla evi tamir etmiştik, evin içinde mutfak yapmıştım. Rahat ediyordum artık. Öncesinde 41 yıl boyunca yağmur çamur demeden bulaşıkları dışarıda yıkamıştım hep. Tam rahat ettim derken bu defa da bu imtihanı yaşadık.

Şu an hayatınız normalleşmeye başladı mı?

Yatacak yerimiz yok şu anda, komşularda kalıyoruz. Elektrik olmadığı için de bir haftadır yemek yapamıyoruz. Evin temizlenmesi bir kaç haftayı bulacak. İnşallah en kısa zamanda evim temizlenir de evime kavuşurum. Bir kaç gün Prizren’e kardeşimin yanına gittik. Biz döndük, gelini ve çocukları orada bıraktık. Çocuklar daha o stresi atlatamadı. Evlerine geri dönmek istiyorlar, her gün ağlıyorlar. Uzun süre kendimize gelemeyeceğiz. Uyuyunca o kareler gözümün önüne geliyor. Çocukların çığlıkları hala kulaklarımda. Uyumakta zorluk çekiyorum.

Temizleme çalışmaları başladı mı?

Oğlum şeker hastası. 10 gün kendi temizlemeye çalıştı. Dezenfekte edilmediği için de kötü kokular yayıldı. Gelen ekipler bugün temizlik çalışmalarına başladı. Etraftaki bütün komşular selden etkilendi fakat onların ikinci bir katı var. Bizim evimiz zeminde olduğu için bütün ev hasar gördü. Şimdi ortada kaldık. Komşular kapılarını açtı, orada kalıyoruz. Komşularımız çok iyi, birbirimize destek olmaya çalışıyoruz.

Son olarak neler söylemek istersiniz?

Ben burada 43 yıldır yaşıyorum, böyle bir sel yaşanmadı. Kimseye muhtaç olmadan geçinip gidiyorduk. Geçen yıl tamir yaptığımız evin borcunu daha ödeyemedik. Bir emekli maaşım var. bütün eşyalar hasar gördü.

Yetkililerden yardım talebinde bulunuyorum. Gerçekten zor durumdayız. Ölenlerin yakınlarına da Allah'tan sabır diliyorum. Allah daha kötü günler yaşatmasın.